Мәрйәм БУРАҠАЕВА, яҙыусы: Һәр ғаилә – үҙе бер бәләкәй генә дәүләт. Дәүләт икән, тимәк, уның шәжәрә, исем, туған тел кеүек атрибуттары ла була. Шәжәрә – һиңә тиклем ошо нәҫелде һаҡлап килеүсе атай-олатайҙар алдында яуаплылыҡ, исем – үҙ милләтеңә ҡарата ихтирам тойғоһо тәрбиәләү, туған тел нәҫел традицияһын, милләт ҡотон һаҡлау асҡысы булған өсөн кәрәк. Ғаилә-дәүләттең төп тәрбиә ҡанундары ла була. Мәҫәлән, башҡорт ғаиләһендә “Урал батыр” эпосында һәм башҡа халыҡ ижады өлгөләрендә тупланған тәрбиә ҡанундары өҫтөнлөк итә. Ғаилә өсөн уртаҡ маҡсат – ир балалар атай яғынан шәжәрәнең төп асылын боҙмайынса дауам итергә тейеш. Уландарың шәжәрәңде һәм ғаилә традицияларын дауам итерҙәй кәләш алмай икән, тимәк, ул ғаилә-дәүләт традицияһын да ихтирам итмәй, үҙ шәжәрәһен дә дауам итә алмай. Сөнки бала әсә ҡарынында ярала, әсә моңон һеңдерә.
Илебеҙ хөкүмәтенең хәстәрлеге былай ҙа бик оло: илдә именлек, тыныслыҡ һаҡлау, халыҡты етеш-мул тормошта йәшәтеү, төрлө афәттәрҙән ҡурсалау, хәйерселек, етемлек булдырмау. Ә башҡа хәстәрлекте һәр ғаилә-дәүләт үҙ елкәһенә алырға тейеш. Шәжәрәне һаҡлау, дауам итеү, ғаиләлә туған телдә һөйләшеү, тәрбиәле һәм эш һөйөүсән балалар үҫтереү, республикабыҙҙа, илдә йәшәгән һәм шулай уҡ бөтөн донъялағы башҡа милләттәрҙе ихтирам итеү, үҙеңдән һуң яҡшы исем ҡалдырыу, ил мәнфәғәттәрен аңлау, белемгә, камиллыҡҡа ынтылыу һәм илһөйәрлек тойғоһо тәрбиәләү – һәр ғаилә-дәүләттең бурысы. Бындай төшөнсәләрҙе, бындай ҡиммәттәрҙе бала фәҡәт ғаиләлә башлап ала.
Сәлмән ЯРМУЛЛИН,”Аманат” журналының баш мөхәррире, өс бала атаһы: Башлығы, үҙ йола-традициялары, башҡа иерархиялары булыуы менән, ысынлап та, ғаиләне дәүләттең бәләкәй генә моделе тип күҙ алдына килтерергә була. Армияла миңә Урта Азия егеттәре менән хеҙмәт итергә тура килгәйне. Улар үҙҙәренең күмәк балалы ғаиләнән сығыуы менән бик ғорурлана инеләр. Бер ҡаҙаҡ егете, ғаиләлә мин 14-се баламын, тип аптырата ине бөтәһен дә. Улай булғас, әсәйең эшләмәйҙер, эшләмәгәс, пенсия ла алмаясаҡ бит инде, тип төпләшәбеҙ. “Ә беҙҙе нимәгә үҫтерә ул, беҙ уға пенсия!” тип яуаплай ҡаҙаҡ балаһы. Уның әсәһе дәүләттең етер-етмәҫ пенсияһына тилмереп ултырмаясаҡ, уны балалары ҡараясаҡ, балалары тәьмин итәсәк, тигәнде аңлата ине уның һүҙҙәре.
Ғаиләнән тотош дәүләт яралыуы айырыуса йәһүдтәр яҙмышында асыҡ сағыла. Ике мең йыл элек тарҡалып юҡҡа сыҡҡан ошо милләт әһелдәре үҙ ғаиләләрендә үҙҙәрен һаҡлап ҡалып, бәләкәй Израиль дәүләтен барлыҡҡа килтерҙе, йәғни ике мең йылдан һуң да үҙ дәүләтен аяҡҡа баҫтырҙы.
Әгәр беҙ бөгөн шәхес тәрбиәләү, балаларыбыҙҙа туған теленә, иленә һөйөү тәрбиәләү мәсьәләләрендә мәктәпкә генә ышанып ултырһаҡ, булғанын да юғалтыуыбыҙ ихтимал. “Әҙәп барҙа – иман бар” тип ҡабатлар ине өләсәйем. Бала саҡта уның мәғәнәһенә бик төшөнөп бармаһам да, үҫә килә ололар һүҙе үҙ шытымын бирҙе барыбер. Әҙәпле кеше иманлы була. Ә был хазинаны ул ғаиләһенән алып сығырға тейеш. Баланы мәктәп тәрбиәләмәй, ул белем бирә. Тәрбиә, әҙәп-әхлаҡ ҡанундары бала күңеленә фәҡәт ғаиләлә һалына. Шуға күрә лә ғаилә институтын нығытыу көнүҙәк мәсьәләләрҙең береһе бөгөн. Баланы насарлыҡтарҙан аралау, лайыҡлы белем биреү, хатта торлаҡлы итеү ҙә бөгөн ата-әсә елкәһендә. Бер аҡыл эйәһе әйткән бит, миңә таяныр нөктә бирһәң, мин Ерҙе әйләндереп һалыр инем, тип. Шуның кеүек, балаларҙы ла башлы-күҙле итеп, йәш ғаиләгә ҡәҙимге йәшәп китер өсөн төп ике таяу – белем һәм торор урын менән тәьмин итеү шарт, тип уйлайым. Әлбиттә, улар әҙерҙең ҡәҙерен белер кимәлдә булһалар инде. Дәүләткә йәки ата-әсәһенә һалышырға теләмәгән, бөтәһенә лә үҙ көсө, тырышлығы менән өлгәшергә ынтылған балалар ҙа була. Уларға инде “балығын түгел, ҡармаҡлы ҡыуал” тоттораһың. Аҡыллыға ишара, тигәндәй, йүнле тәрбиә алған бала үҙ маҡсатына үҙаллы ла өлгәшәсәк.
Әлфиә ӘСӘҘУЛЛИНА, шағирә, дүрт бала әсәһе: Башҡортомдоң “Ояһында ни күрһә, осҡанында шул булыр” тигән бик тапҡыр әйтеме бар бит, ул балаға тап ана шул ғаилә мөхитендә тәрбиә биреүгә ишаралай ҙа инде. Тормошто диңгеҙ менән сағыштырһаҡ, ғаилә – карап, атай кеше – капитан, әсәй штурман һымаҡ була инде. Оло диңгеҙҙә ни генә булмаҫ. Ғаилә карабын ҡаршылыҡтар айсбергына бәреп ҡыйратмаҫ өсөн атай-капитан менән әсәй-штурмандан күпме айыҡ аҡыл, сабырлыҡ, ныҡышмаллыҡ, бер-береһен аңлап йәшәү өсөн зиһен көсө талап ителә. Ғаилә оло илдең бер күҙәнәге булһа ла, ул үҙ мөхитендә килеп тыуған проблемаларҙы бер кемгә лә һалышмай ғына атҡарырға тейеш, сөнки ул проблемалар – һинеке, ә үҙеңдеке – үҙәктә. Күҙ алдына килтереп ҡараһаҡ, ситтән кемдер һинең ғаилә тормошоңа ҡыҫылырға теләһә, быны кем генә оҡшатыр икән? Кешене кеше иткән нәмә – хеҙмәт. Хеҙмәткә хөрмәт һәр яҡшы нәмәнең башланғысы һымаҡ уҡ, ғаиләлә һалына. Бәләкәй бала нимә генә эшләһәң дә ҡыҫылып, туҡтауһыҙ һорауҙарын яуҙырып, теңкәне ҡоротоуы һәр кемгә мәғлүм. Бына ошо ваҡытта эшеңде тиҙерәк осламаҡ булып, баланы тыйһаң, эргәңдән ҡыуып ебәрһәң, тәрбиә эшендә тәүге хатаны яһаның, тигән һүҙ. Ғаиләлә алынған тормош һабаҡтары ғүмер буйы тоғро юлдаш булыр балаңа. Тулы ғаиләлә хеҙмәт тәрбиәһе алып үҫкән бала тормошта үҙ юҫығын тиҙерәк табасаҡ, илебеҙгә кәрәкле, файҙалы шәхес булып өлгөрәсәк.
Тәнзилә БИКБАЕВА, Ф.Мостафина исемендәге 20-се ҡала башҡорт гимназияһы уҡытыусыһы: Беҙҙә, дөрөҫөн әйткәндә, ғаиләләр ана шулай бәләкәй генә дәүләт рәүешендә үҙ көндәрен үҙҙәре күреп йәшәй ҙә инде. Элегерәк, совет осоронда, кеше дәүләткә һалышып өйрәнеп киткәйне, баҙар шарттары халыҡты ниндәйҙер кимәлдә үҙаллылыҡҡа өйрәтте, тип әйтергә булалыр, моғайын, сөнки бындай үҙгәрештәр иң тәүҙә ғаиләләр тормошонда сағылыш тапты. Юғары белем түләүле булып китһә лә күпселек ата-әсә юғалып ҡалманы, балаларын уҡытырға тырышты. Гел ҡабатланған хәҡиҡәт булһа ла тағы бер ҡабатлауҙан зыян юҡтыр, тием: бала яҙмышы өсөн бөтә яуаплылыҡ- ата-әсә иңендә. Әхлаҡи һәм рухи тәрбиә биреү, үҙ халҡыңа, телеңә, илеңә һөйөү уятыу – ата-әсә бурысы. Хәҙерге заманда йәш ғаиләләр тап бына ошоларға иғтибар биреп еткермәй, йә булмаһа, тәрбиә эшен ҡасандыр, әйтәйек, уҡырға төшкәс йәки берәй 10 йәштәнме башларға кәрәк, тип иҫәпләй. Ә бит тәрбиә бишектән башлана. Улай ғына ла түгел, әсә телмәре аша туған телде һиҙемләү, туған моңдарыбыҙҙы тойомлау балала әсә ҡарынында уҡ башлана, ти ғалимдар. Шуға күрә, мәктәпкә барғас белер әле, тигән хата уйға төшмәҫкә, тәрбиә бурысын кисектермәҫкә кәрәк, сөнки баланың киләсәге иң тәү сиратта мәктәп йә дәүләт ҡулында түгел, ә ата-әсә ҡарамағында. Дәүләтебеҙҙең тәрбиә һәм белем биреү учреждениеларына бала үҙе үҫкән мөхиттәге ҡиммәттәрҙе үҙ йәшенә ярашлы кимәлдә туплаған хәлдә килергә тейеш, тип уйлайым.
Фәүзиә МӨХӘМӘТШИНА яҙып алды.
